Słownik architektów i budowniczych środowiska warszawskiego XV - XVIII wieku

Niniejsza publikacja jest efektem czterech lat pracy zespołu redakcyjnego oraz 13 innych autorów, głównie z Instytutu Sztuki PAN, w którym książka ta powstała. W Słowniku znalazło się ponad 550 haseł architektów i budowniczych XV-XVIII w. związanych z Warszawą, w tym 57 obszernych biogramów architektów pierwszoplanowych o randze europejskiej, stanowiących rodzaj małych monografii tych twórców. Wszyscy ci architekci i budowniczowie (także muratorzy, cieśle czy kamieniarze) przyczynili się bądź do powstania substancji budowlanej Warszawy okresu staropolskiego, bądź do promieniowania architektury i budownictwa stołecznego na obszar Rzeczypospolitej (wcześniej Królestwa Polskiego i Księstwa Mazowieckiego). Większość z uwzględnionych tu osób — rozmaitych narodowości i pochodzących z różnych ośrodków — związana była trwale z dawną Warszawą — stolicą historycznego Mazowsza (do 1526), a później miastem rezydencjonalnym Jego Królewskiej Mości i stolicą Rzeczypospolitej Obojga Narodów Uwzględniliśmy architektów i budowniczych urodzonych w Warszawie bądź przybyłych nad Wisłę u zarania swojej kariery zawodowej i osiadłych tu na stałe, tworzących często „rody budowlane". Nie wszystkim z nich dane było pracować w Warszawie, niektórzy z mieszkających w stolicy architektów musieli szukać zatrudnienia głównie na prowincji, W Słowniku znaleźli się ponadto budowniczowie wędrowni bawiący okazjonalnie nad Wisłą, architekci nadworni magnatów posiadających w stolicy swe rezydencje, budowniczowie zakonni, a także architekci obcy nadsyłający „korespondencyjnie" swoje projekty dla Warszawy.