Przestrzenie publiczne miast europejskich Projektowanie urbanistyczne
Opis
Potrzeba badań przedstawionych w pracy wynika z konieczności określenia jak przekształcane lub nowe przestrzenie publiczne wpływają na powstawanie akceptowanego obrazu miasta (ładu przestrzennego). Jednocześnie niezbędne stało się określenie, w jakim stopniu dana przestrzeń publiczna przyczynia się do utrzymania bądź wykształcenia odrębnej tożsamości miasta. W pogłębiającym się zjawisku ujednolicania krajobrazu wspołczesnych miast kształtowanie ich tożsamości powinno być podstawową potrzebą każdego miasta. Szczegołowe badania przestrzeni publicznych zostały poprzedzone licznymi analizami ogolnymi.
Analiza wskazań głownych dokumentow planistycznych (takich jak: Agenda 21, Agenda Habitat, Nowa Karta Ateńska 2003 i wielu innych) wykazała, że wszystkie dokumenty postulują dwa zasadnicze kierunki rozwoju miast europejskich (w zakresie formy przestrzennej miasta): ochronę istniejących centrow miast, jako ważnych symboli europejskiego dziedzictwa kulturowego, oraz kształtowanie i zarządzanie przestrzeniami otwartymi, jako integralną częścią rozwoju miast.
W rozprawie wskazano dwa głowne nurty w kształtowaniu przestrzeni publicznych, występujące rownolegle we wspołczesnych miastach europejskich: rewitalizację historycznych przestrzeni publicznych, projektowanie nowych przestrzeni publicznych. Dokonano także analizy nowych zjawisk urbanistycznych, ktore pojawiają się w miastach oraz związanych z tymi zjawiskami nowych przestrzeni publicznych. Zwłaszcza w dużych miastach widać proby restrukturyzacji ich tkanki za pomocą projektow urbanistycznych w dużej skali.
Ostatecznie w pracy, ze względu na dużą rożnorodność krajobrazu wspołczesnych miast oraz typow przestrzeni publicznych, zdecydowano się na podział i badania przestrzeni publicznych, biorąc pod uwagę strukturę fizjonomiczną miasta. Struktura ta, czyli obraz miasta odczytywany jest dzięki wyrożniającym się elementom fizjonomii miasta, ktorymi są:
1) rejony i obszary,
2) granice i krawędzie,
3) drogi i przejścia,
5) charakterystyczne punkty i dominanty.
W rezultacie, poszczegolne przestrzenie publiczne zostały przypisane do grup wymagających odmiennych zasad przekształceń przy użyciu zasad projektowania urbanistycznego.
Ustalono, że tożsamość i jakość przestrzeni publicznych stanowią dwa głowne kryteria oceny wspołczesnych przestrzeni publicznych. W trakcie badań zauważono, że oryginalna i niepowtarzalna kompozycja przestrzenna założenia jest jednym z decydujących elementow, wpływających na ukształtowanie nowej tożsamości danej prze strzeni publicznej. Stąd analizy najciekawszych przykładow przestrzeni publicznych w miastach europejskich dotyczą założeń o interesujących rozwiązaniach kompozycyjnych, wraz ze szczegołowymi badaniami tych kompozycji.
SPIS TREŚCI:
1. WPROWADZENIE
1.1. Cel pracy
1.2.1. Głowne kierunki przekształceń miast europejskich
1.2.3. Potrzeba badań
1.4. Stan wiedzy w zakresie tematu badań
2. WSPOŁCZESNE PRZEMIANY I POSTULATY ROZWOJU STRUKTURY PRZESTRZENNEJ MIAST EUROPEJSKICH
2.2. Wspołczesne przemiany środowiska zurbanizowanego
2.4. Postulaty rozwoju środowiska zurbanizowanego — ogolna charakterystyka
2.6. Postulaty kształtowania przestrzeni
3. PRZESTRZEŃ PUBLICZNA MIAST EUROPEJSKICH
3.1. Wspołczesne definicje przestrzeni publicznych
3.3. Nowe zjawiska urbanistyczne i związane z nimi nowe przestrzenie publiczne
3.5. Kategorie i podziały przestrzeni publicznych
3.7. Percepcja przestrzeni publicznych
3.9. Kompozycja urbanistyczna jako głowne kryterium urody przestrzeni publicznych
4. KSZTAŁTOWANIE PRZESTRZENI PUBLICZNYCH W MIASTACH EUROPEJSKICH — PRZYKŁADY I PROBLEMY
A. REJONY I OBSZARY
4.1.1. Przestrzenie publiczne rewitalizowane
4.2. Przestrzenie publiczne w zespołach urbanistycznych kształtowanych w dużej skali na przykładzie Berlina i Wiednia
4.2.2. Przykład Wiednia
4.4. Zielone przestrzenie publiczne
4.4.2. Zielone przestrzenie publiczne w środmieściu
4.4.4. Zielone przestrzenie publiczne na peryferiach
4.5. Przestrzenie publiczne na dawnych obszarach przemysłowych
B. GRANICE I KRAWĘDZIE
4.6. Przestrzenie publiczne na dawnych terenach kolejowych
4.7.1. Nowe koncepcje rozwoju terenow nadwodnych w Berlinie
4.7.3. Frankfurt nad Menem — obszar nabrzeżny Westhafen
4.7.5. Inne przykłady kształtowania przestrzeni publicznych na terenach nadrzecznych
C. DROGI I PRZEJŚCIA
4.8. Systemy i elementy przestrzeni publicznych z priorytetem ruchu pieszego
4.8.2. Elementy łączące w systemach przestrzeni publicznych z priorytetem ruchu pieszego (ulice, promenady, aleje, mosty piesze)
D. WĘZŁY I PUNKTY CENTRALNE
4.9. Przestrzenie publiczne związane z transportem
E. CHARAKTERYSTYCZNE PUNKTY I DOMINANTY
4.10. Sacrum elementem tożsamości krajobrazu miasta — na przykładzie Warszawy
4.10.2.Budowle sakralne jako elementy tożsamości Warszawy
F. WYBRANE PROBLEMY I ZAGADNIENIA
4.12. Architektura a wspołczesna przestrzeń publiczna — dominująca oryginalność, harmonijny związek dzieł sztuki czy tło dla nowego krajobrazu?
4.12.1. Architektura i wspołczesna przestrzeń publiczna jako harmonijny związek dzieł sztuki
4.12.3. Obiekty architektoniczne jako tło dla nowego krajobrazu miejskiego
4.14.Materiały budowlane i nowe technologie we wspołczesnych przestrzeniach publicznych
4.16. Narzędzia kształtowania przestrzeni publicznych — ogolna charakterystyka
5. PODSUMOWANIE I WNIOSKI
5.1. Zasady kształtowania przestrzeni publicznych w miastach europejskich przy użyciu narzędzia, którym jest projektowanie urbanistyczne
5.3. Synteza
STRESZCZENIE — PRZESTRZENIE PUBLICZNE MIAST EUROPEJSKICH — PROJEKTOWANIE URBANISTYCZNE
SUMMARY — PUBLIC SPACES IN EUROPEAN CITIES — URBAN DESIGN
SPIS ILUSTRACJI
Dane techniczne
| Autor | Katarzyna Pluta |
| Wydanie | 2014 |
| Liczba stron | 296 |
| Ilustracje | liczne kolorowe |
| Okładka | miękka |
| Format | A4 |