Nazwać, żeby ocalić. Klasycy myśli konserwatorskiej wobec reliktów przeszłości

Nazwać, żeby ocalić. Klasycy myśli konserwatorskiej wobec reliktów przeszłości.jpg
  • nowość
Dostępność: dostępne
Wysyłka w: 24 godziny
Cena: 49,00 zł 49.00
ilość egz.
dodaj do schowka

Opis

Rozważania przedstawione w niniejszej książce poświęcono postaciom, których poglądy uznano za reprezentatywne dla najważniejszych etapów rozwoju myśli konserwatorskiej w okresie od końca XVIII w. do lat sześć-dziesiątych XX stulecia. W opinii wielu historyków okres ten okazał się kluczowy dla kształtowania teoretycznych podstaw działalności konserwatorskiej. Dolna cezura czasowa nawiązuje do osiągnięć rewolucji francuskiej w zakresie inwentaryzacji dóbr narodowych i organizacji państwowych służb konserwatorskich, górna — do ostatnich lat tego procesu, który do-prowadził do kodyfikacji podstawowych założeń konserwatorstwa w dokumencie zwanym Kartą Wenecką (1964) oraz do zacieśnienia współpracy międzynarodowej, czego wyrazem było między innymi utworzenie Interna-tional Council on Monuments and Sites (ICOMOS) w 1965 r.

Spośród wielu materialnych reliktów przeszłości tylko niektóre uzyskują status przedmiotów chronionych. Określa się je słowami, którym daleko do aksjologicznej neutralności: pamiątki, pomniki, zabytki, dobra narodowe, dzieła sztuki, dobra kultury, dziedzictwo. Z perspektywy historyka myśli konserwatorskiej kluczowego znaczenia nabiera zrozumienie kryteriów wartościowania obiektów w ten sposób nazywanych. Krytyczna analiza klasycznych tekstów konserwatorskich z okresu od końca XVIII do lat sześćdziesiątych XX wieku prowadzi do wniosku, że kryteria te są uprzednie wobec formułowanych zasad postępowania konserwatorskiego. Stąd to właśnie historyczne i kulturowe uwarunkowania kategoryzacji reliktów przeszłości, a nie formułowane przez teoretyków zasady, stają się głównym tematem naukowej refleksji. To nowe ujęcie, w dużo większym stopniu uwzględniające rolę języka i rodzimych tradycji w kształtowaniu postaw konserwatorskich, pozwoliłcrna powiązanie dziejów europejskiej myśli konserwatorskiej z przemianami kulturowego obrazu świata w epoce nowoczesności. Rozdziały książki zostały poświęcone takim ważnym dla konserwatorstwa postaciom, jak: Fćlix Vicq-d'Azyr, Eugene Emmanuel Viollet-le-Duc, John Ruskin, Camillo Boito, Alois Riegl, Gustavo Giovannoni i Cesare Brandi.

SPIS TREŚCI:

Wstęp  9

1. Pamiątka, pomnik i zabytek — u źródeł rodzimej myśli konserwatorskiej   15
2. Pomniki jako dobra narodowe i dziedzictwo w okresie rewolucji francuskiej   33
3. Dzieła architektury średniowiecznej w teorii restauracji Eugène'a Emmanuela Viollet-le-Duca   54
4. Pomniki i prawda w konserwatorskich rozważaniach Johna Ruskina 73
5. Pomniki i dzieła sztuki w ujęciu Camilla Boita  91
6. Pomniki — znaki pamięci i kult dawności w teorii Aloisa Riegla  109
7. Miasto jako dziedzictwo — poglądy Gustawa Giovannoniego  130
8. Dzieło sztuki w teorii restauracji Cesarego Brandiego  147
Zakończenie   165
Aneksy  173

Ksawery Zubowski, O kollekcyjach osobliwości   173
Felix Vicq-d'Azyr, Instrukcja sposobu inwentaryzowania i konserwacji na całym obszarze Republiki wszystkich obiektów, które mogą służyć sztukom, naukom i nauczaniu, zaproponowana przez Tymczasową Komisję Sztuki i przyjętą przez Komitet Oświaty Konwentu Narodowego  177
Eugène Emmanuel Viollet-le-Duc, Restauracja  192
John Ruskin, Lampa pamięci  205
William Morris, Manifest Towarzystwa Ochrony Starych Budynków . .   210
[Camillo Boito], Karta restauracji  213
Camillo Boito, Konserwować czy restaurować  216
Alois Riegl, Restauracja malowideł ściennych w kaplicy św. Krzyża katedry na Wawelu w Krakowie   218
Gustavo Giovannoni, Estetyczne problemy miast zabytkowych   226
Cesare Brandi, Pojęcie restauracji  233

Bibliografia  239 Spis ilustracji   257 Summary  261 Indeks osób  263

Dane techniczne

Autor Janusz Krawczyk
Wydanie 2020
Liczba stron 268
Okładka miękka ze skrzydełkami
Format B5

Tytuły polecane

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Realizacja: N4K.eu
Sklep internetowy Shoper.pl